Η Πολιτική Συμμετοχικότητα στους ΟΤΑ μετά τον Ν. 5314/2026

Περίληψη

Το άρθρο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο ο ν. 5314/2026 αναδιατάσσει το πεδίο της πολιτικής συμμετοχικότητας στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού, σε σύγκριση με τον ν. 3852/2010, τον ν. 3463/2006 και τα μεταγενέστερα νομοθετήματα. Η ανάλυση ξεκινά από τη διάκριση ανάμεσα στη συμμετοχή στη διαμόρφωση της δημόσιας βούλησης και στην αρμοδιότητα λήψης δεσμευτικής απόφασης και διακρίνει τέσσερα επίπεδα συμμετοχής, το εκλογικό, το αντιπροσωπευτικό, το διαβουλευτικό και το επίπεδο της άμεσης συμμετοχής και της λογοδοσίας. Εξετάζονται αναλυτικά η ποσόστωση φύλου στους συνδυασμούς, η ειδική ρύθμιση για υποψήφιους νέους, η συνέλευση κατοίκων της δημοτικής κοινότητας, τα γνωμοδοτικά και διαβουλευτικά όργανα μετά την κατάργηση της δημοτικής επιτροπής διαβούλευσης και τα συμβούλια νέων. Επιχειρείται επίσης συγκριτική ανάλυση με τα αντίστοιχα συστήματα στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στη Γερμανία και στη Φινλανδία και διαπιστώνεται ότι η ελληνική ρύθμιση συγκαταλέγεται στα ποσοτικά μέτρα μέτριας έντασης, χωρίς μηχανισμούς διασφάλισης του αποτελέσματος της εκλογής.