Να το, να το το πειρατικό;

Περίληψη

Αναφερόμενοι στην πειρατεία, ο νους μας απευθείας ανασύρει μνήμες των ταινιών των Πειρατών της Καραϊβικής, συνδέοντας το φαινόμενο αυτό με τη μυθοπλασία ή τη Χρυσή Εποχή της (1650 – 1730) και τους πειρατές με ξύλινα άκρα, συνοδευόμενους από παπαγάλους και αναζητώντας σεντούκια γεμάτα χρυσές λίρες. Εντούτοις, η πειρατεία εξακολουθεί να ταλανίζει τις θάλασσες και να προκαλεί προβλήματα στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας που οδηγούν ενίοτε σε οικονομικές απώλειες, τόσο για τον τομέα της ναυτιλίας όσο και για το ευρύ κοινό, και ενίοτε ακόμα και σε απώλειες ανθρωπίνων ζωών. Με την παρούσα μελέτη, η γράφουσα επιχειρεί να αναλύσει το φαινόμενο της πειρατείας στον 21^ο αιώνα υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, με ιδιαίτερη έμφαση στην θαλάσσια παρουσία των Χούθι. Ειδικότερα, επιτρέπει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) την διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των διατάξεών της ακόμα κι όταν οι πράξεις τους τελούνται από μη επανδρωμένα σκάφη USVs (unmanned sea vessels) ή UAVs (unmanned aerial vehicles); Πληρούν οι Χούθι το κριτήριο του ιδιωτικού σκοπού επιτιθέμενοι σε πλοία ιδίως ισραηλινών συμφερόντων;