Αρχαία κατοίκηση γύρω από τις λιμνοθάλασσες της περιοχής Μεσολογγίου. H εξέλιξη του τοπίου μέσα από τις μυθολογικές και ιστορικές αναφορές και τα γεω-αρχαιολογικά δεδομένα.

Περίληψη

Το Μεσολόγγι, ως σύγχρονος αστικός οικισμός, αποτελεί το κέντρο μίας ευδιάκριτης γεω-μορφολογικής ενότητας, που κυριαρχείται από υγρότοπους και ποτάμιες αποθέσεις. Πρόκειται για νεότερη πόλη με ένδοξη ιστορία στα χρόνια της Επανάστασης, γενικότερα ταυτισμένη με την ηρωική Έξοδο, και αξιόλογη οικονομική και πνευματική ακμή στα προεπαναστατικά και μετεπαναστατικά χρόνια. Στην αρχαιότητα δεν υπάρχουν στοιχεία κατοίκησης του χώρου της πόλης, που, ως έχει σήμερα, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε προσχώσεις και επιχωματώσεις. Αντίθετα, στην ευρύτερη περιοχή που την περιβάλλει και σε καίριες θέσεις περιμετρικά του εκτεταμένου συμπλέγματος λιμνοθαλασσών αναπτύχθηκε ένας σημαντικός αριθμός αρχαίων κέντρων, που αξιοποίησαν τον πλούτο της φύσης και τα προσφερόμενα πλεονεκτήματα.

        Στο άρθρο συντίθεται συνολικά η γεωμορφολογική και ιστορική εξέλιξη της περιοχής κατά την αρχαιότητα, μέσα από τα γεωλογικά και αρχαιολογικά δεδομένα, σήμερα πλέον αισθητά εμπλουτισμένα από τη νεότερη έρευνα. Παράλληλα εξετάζεται το πλούσιο μυθολογικό της υπόβαθρο, πηγή έμπνευσης για απεικονίσεις των μύθων της στην τοπική νομισματοκοπία και σε διάφορες μορφές εικαστικής τέχνης.